Door: Anton Kruining
In de beginperiode waren er geen camera's in de casinospeelzaal. Vakmanschap en scherp opletten moesten ervoor zorgen dat op de overvolle speeltafels alles goed verliep en iedereen de uitbetaling kreeg waarop hij of zij recht had. Dat het niet gemakkelijk was moge duidelijk zijn...
Soms werd de uitbetaling van een nummer op de roulette-tafel wel heel moeilijk gemaakt. Niet door de gasten, maar door een croupier die iets stoms uithaalde. En waar dat gebeurde zagen allerlei dubieuze figuren meteen hun kans schoon en stormden op de speeltafel af.
Het is op een van die hectische avonden. Met man en macht probeert iedereen alles zo goed en zo kwaad als het kan te laten verlopen.
De speeltafels zijn overladen met inzetten. Het tableau van de tweetjestafels is haast niet meer te zien, zo druk is het.
Niet alleen de ervaren croupiers moeten alle zeilen bijzetten, maar vooral de jonge collega's weten op zeker moment nauwelijks meer hoe in de kolkende casinozee boven water te blijven.
De 29 is gevallen.
Een moeilijk nummer voor een croupier om op het tableau de jetons die gewonnen hebben te laten staan en die verloren hebben weg te halen.
Niemand mag daarbij helpen. Het vergt een hele goede techniek en veel vakbekwaamheid bij een overvol tableau.
Ellen heeft dat allemaal in huis.
Ze is nog maar net een half jaartje klaar met de opleiding, maar wordt beschouwd als natuurtalent. Ze kan haar zenuwen in bedwang houden, houdt overzicht bij het spel en overwicht op de gasten.
Met een verbeten trek om haar mond begint ze aan de klus om de overvolle 29 vrij te maken en de verloren inzetten binnen te halen. Het lukt haar de berg jetons met een opmerkelijke soepelheid en elegante snelheid naar haar werkplek te krijgen.
Als het laatste stukje is weggehaald slaakt ze een zucht van verlichting. De collega die tegenover haar zit geeft vol bewondering een knipoog.
Ellen glimlacht flauwtjes en werpt nog een laatste blik op het tableau. En dan gebeurt het...!
Ze denkt dat ze wat vergeten is en trekt met enkele halen de complete 29 weg!
Het pandemonium dat losbarst is niet te beschrijven. Gasten en croupiers schreeuwen door elkaar. Uiteindelijk weet de chef na een paar minuten de orde te herstellen.
'Rustig dames en heren, het komt allemaal goed. We gaan alles terug zetten!'
Een heidens karwei zonder camera.
De chef probeert het beeld van de 29 terug te halen... De croupiers proberen zich zoveel mogelijk te herinneren wat ze op de 29 hebben geplaatst... Gasten proberen de chef schreeuwend duidelijk te maken dat zij er een stukje op hebben gezet...
Uiteindelijk lukt het om zoveel mogelijk te reconstrueren wat er op het nummer heeft gestaan en wordt alles betaald. Een aantal gasten verlaat de tafel met een vette grijns op hun gezicht. Ze hebben weer gescoord zonder te spelen.
Ellen was het liefste onder tafel gekropen en de rest van de avond onzichtbaar gebleven. Maar net als ze haar tranen nauwelijks meer kan bedwingen, legt de chef zijn hand op haar schouder.
'Geeft niks Ellen, kan gebeuren. Weet je, je bent nog een jonge croupier. De fouten die jíj nog moet maken, ben ík allang vergeten!'
Ellen kijkt haar chef dankbaar aan. En met een onderdrukte snik pakt ze haar rateau op en begint nog wat bibberig weer voor gasten annonces uit te zetten.
Jaren later, Ellen is leidinggevende in een van de randstadcasino's, vertelt ze me dat ze zo'n 'vergeten' nummer nog een paar keer heeft meegemaakt.
Met een troostende hand op de schouder heeft ze toen de diep geschokte croupier gerust gesteld en gezegd dat zoiets echt de beste kan overkomen...
(In verband met de privacy is een andere naam gebruikt.)